تاريخچه اسکی روی چمن در ايران

تاريخچه اسکی برف در ايران


 

 

تاريخچه اسکی برف در ايران :

در بسياری از مناطق پر برف جهان مردم برای رفت و آمد بر روی برف به ويژه برای شكار حيوانات در زمستان مجبور بودند وسيله ای اختراع كنند تا بتوانند بدون فرو رفتن در برف حركت نمايند.

در ايران نيز نمونه هايی از اين اختراعات ديده شده است . گزنفون مورخ معروف به تخته هايی اشاره می كنند كه كف آنها را از روكشی از پوست حيوانات كشيده بودند و ساكنان قفقاز در2000 سال پيش از مسيح برای عبور از روی برف به پای خود می بستند . زبانشناسان اصل كلمه اسكی را مربوط به زبان آريايی می دانند و همانطور كه پيش از اين هم اشاره كرديم بسياری از مورخان نيز معتقدند كه اسكی از شرق به غرب و به ممالك اسكانديناوی رفته است .

 

 

 
 

مصطفی اعلم مترجم كتاب راهنمايی نوين اسكی متذكر می شود كه در برخی از دهات كه دستان اهالی از مدت 4 پيش در فصل زمستان برای شكار و رفتن از دهی به ده ديگر از تخته های باريك و درازی استفاده می كردند كه هنوز هم در بين ساكنان اين نواحی رواج دارد . سرهنگ يحيايی رئيس اسبق فدراسيون اسكی و كوهنوردی ايران هم به خاطر می آورد كه در سفر تجسسی خود در كوههای پر برف لرستان راهنمايی داشته اند كه دارای نوعی راكت برفی بوده و بر زبان محلی به آن ((درگ )) می گفته اند و شكارچيان بومی آن مناطق آن را از شاخ گاو و يا شاخ شكار می ساختند . ((درگ )) يا راكت برفی كه كوه نشينان بختياری به ابتكار خود از شاخ گاو می ساختند از سوراخ هايی كه روی پل های افقی ديده می شود در سيمان يا چرم رد می كنند و كفش خود را به آن محكم می كنند . در روايت تاريخی ايران نيز از نوعی اسكی سخن به ميان آمده .

   


کوههای حاجی آباد، اولين پيست اسکی مدرن در ايران